Na niewielkich równinach często można zobaczyć orła, który leci z dużą szybkością tuż nad ziemią - świadczy to o tym, że właśnie ściga jakieś zwierzę, na przykład królika. Ofierze często udaje się uciec, jeżeli jednak zareagowała na obecność orła zbyt późno, na co ten zawsze liczy, nie ma żadnych szans umknąć morderczym szponom napastnika. Gdy orzeł pochwyci ofiarę siada z nią na ziemi, rozkłada swoje skrzydła i pozostaje w tej pozycji przez chwilę, zupełnie jakby chciał zamanifestować, że to wyłącznie jego zdobycz. Po tym pokazie swej potęgi orzeł odpoczywa chwilę, następnie zaś zanosi ciało w jakieś spokojne miejsce, gdzie je zje. Orły przednie najbardziej lubią żywić się ssakami oraz ptakami. Bywa, że w sprzyjających warunkach 94% ich jadłospisu stanowią właśnie ssaki - świstaki, króliki, zające, sarny, supliki. Aż tyle może ich upolować jedynie latem, w zimie ten odsetek spada nawet do 20%. Wynika to z tego, że ssaki śpią wtedy głęboko w swych norach, nie wszystkie opuszczają je z powodu snu zimowego, orzeł więc żywić musi się w większej mierze ptakami, takimi jak bażantowane, pardwy, głuszce. Orły mogą jeść nawet żółwie - skorupę rozbijają zrzucając żółwia z dużej wysokości. Jedzą także kaczki, żurawie, jaszczurki i ryby. Nie gardzą padliną.